หึหึหึหึหึหึหึ หมอจ๋า(นอนโรงบาลวันที่สอง)

posted on 15 Aug 2008 21:32 by cyanide

อยู่โรงบาลวันที่สอง
มีลอร่าเป็นเพื่อน...

จากเมื่อวาน หมอหน้าใสบังคับฉันแสกนMRI
ผลที่ได้คือไม่มีอะไร แต่ตูยังไม่ได้เล่าเรื่องเอ่อ...เสียงระฆังที่ดังเป็นจังหวะเดียวเหมือนมีคนเปิดเทปลูปไปมาให้ฟังเลย...
(รายละเอียดไม่เล่า หลอน...)

และหมอหน้าใสก็พาตูไปหาจิตแพทย์...
(เนื่องจากความดันมันสูงแย่แหล่ว...เลยโดนไล่ไปหาแก้เครียด)
เจ๊คนนี้ชื่อปลา(ชื่อเล่นเหมือนกันเด๊ะ)... ขาวๆ ท้วมๆ ผมยาวมัดครึ่งหัวโคตรเรียบร้อย ใส่แว่น
ยิ้มแย้มหน้าตาเฟรนด์ลี่จนทำให้หลงกลได้...

มาถึงเจ๊ก็ "ได้ข่าวว่าชอบวาดรูปเหรอ?"
"อือฮึๆ"
"ไหนๆๆ หมออยากดูอ่ะ วาดให้ดูหน่อยสิ"
แล้วชีก็ยื่นกระดาษกับดินสอทันใด...
เกือบไปแล้ว...ดีที่พยายามแกล้งเงียบ ให้พ่อตอบแทนบางเรื่อง...
แล้วชีก็บอกว่า "เดี๋ยวหมอมานะ"
แล้วก็วาดๆหนุ่มหัวขาวให้เสื้อโค้ทนิรนามไป...(แน่นอน ไม่วาดต่านหรอก)
เพราะกูวาดต่านปุ๊บ มันจะเป็นช่องให้เจ๊แกรู้สิวะ...กูไม่พิศมัยแน่ แน่ๆ
เจ๊บอก "หน้าเหมือนคนนี้เลยนะ" (เปิดบันทึกคนไข้ หน้าที่ตูเคยวาดให้หมออีกคน)...
"คนละคนกันนะ"
"แล้วคนนี้นี่เป็นใครเหรอ?"
"ก็วาดไปมั่วๆแหละค่ะ"
หวังว่ามันคงไม่เอะใจ...ไม่งั้นกูตกเป็นของเล่นของมันแน่...ไม่สิ หนูทดลองต่างหาก...
"อะฮ้าๆ"
แล้วก็คุยไปเรื่อยเปื่อย...
เชื่อเถอะ ถึงปากจะบอกว่าเป็นเพื่อนกัน แต่ในความเป็นจริงคือหมอกับคนไข้อยู่ดี กูก็เหมือนงานวิจัยอีกชิ้นแหละ
แล้วเจ๊ก็แว่บไปอีกแล้ว บอกว่า "เสร็จแล้วนะ เดี๋ยวหมอจ่ายยาให้ จะได้หายปวดหัว หลับดีด้วย"
"ค่ะ"
กูจะไม่มีวันไว้ใจจิตแพทย์เด็ดขาด...ไอ้รอยยิ้มที่มันโปรยให้เนี่ย ถ้ามองตาดีๆมันสายตาอยากขย้ำเหยื่อชัดๆ
แล้วก็กลับมาจากเขียงโดยดี...
กลับมานอนแหมะด้วยความเซ็ง
เครื่องเช็คน้ำเกลือเป็ดมาก...จะเข้าห้องน้ำเข้าเองไม่ได้... เครื่องหนักเกิน ยกไม่ไหว
(ถ้ายกธรรมดาก็ได้น่ะนะ แต่ในสภาพที่มีเข็มทิ่มคาเส้นเลือดเนี่ย...มันเป็นไปไม่ได้ว่ะorz)
พอๆๆ เรื่องเจ๊ปลาไม่เอาล่ะ หลอน...

พูดถึงตอนเข้าMRIดีกว่า...
มันเหมือนCTนั่นแหละแต่น่ากลัวกว่า....
คือห้องมันกว้าง โล่งกว่าซีทีเยอะ กลิ่นเหม็นของใหม่(ไม่ก็กลิ่นไหม้ของสนามแม่เหล็ก)โชย...
อุโมงค์MRIแคบมาก.... แคบกว่าCTเกือบเท่าตัว
(คือมันกว้างแค่ใส่ผู้ใหญ่ตัวโตๆเข้าไปในนั้นได้เกือบพอดีแหละ)
ห้องก็หนาว หนาวแสดดดดดดดดดดดด

พอขึ้นเขียงเตียงนอนรอเข้าถ้ำ เจ๊คนเฝ้าแล็ปก็มาเอาผ้าห่มหนาชิบเป๋งมาห่ม
แล้วมีเอาเบลท์คาดตัวด้วย... แล้วเอาเทปกระดาษแปะล็อคหัวไม่ให้ดุ๊กดิ๊ก
ใส่หน้ากากเหล็ก.... หน้าตาหน้ากากแคชเชอร์เบสบอลเป็นไง หน้ากากMRIหน้างั๊น
แล้วก็ ครืนนนนนนนนนนนน..............
โดนลากเข้าอุโมงค์แล่วววว
(หากท่านเข้าใหม่ๆ แนะนำว่าห้ามลืมตา เพราะมันแคบจนท่านผู้ไม่รู้สึกกลัวที่แคบ หลอนแทบบ้าได้ หลอนนาน45นาทีแน่ะ)
จะหลับก็หลับไม่ได้ คือเสียงเครื่องมันดังมาก...
"กึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...." ดังจนเขียงสะเทือนอ๊ะ....
เหมือนอยู่ในดิสโก้เทค แคบ หนาว หนวกหู...นาน45นาที.........

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
หลอนหลอนหลอนหลอนหลอนหลอนหลอนหลอนหลอนหลอนหลอนหลอนหลอนหลอน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!~~~~~

วันนี้...

ตื่นเช้าเพราะพยาบาลปลุกมาวัดไข้.....นอนต่อไม่ลง....
ว่าจะนอนกลางวัน...ญาติมาสิงห้องจนค่ำ...ฟัค......

OTL OTL OTL
ถ้าไม่มีอะไรมะรืนคงโดนปล่อยตัว...

ปล. โดนบอกว่าเลือดจางกว่าเดิมอีกแล้ว.....orz
ปล2. หมอต่านน่ากลัวที่สุด...